Jesienne szkody wyrządzane przez zwierzynę
Wraz z nadejściem jesieni wyraźnie zmieniły się także formy szkód wyrządzanych przez zwierzynę. Szczególnie dotyczy to rzepaku, żyta, pszenicy ozimej i jęczmienia, ale świeżo wysiana lucerna i koniczyna purpurowa również nie są od tego wolne.
W podziale według rodzajów szkód wyrządzanych przez zwierzynę jesienią dominują trzy główne typy: szkody spowodowane ryciem, żerowaniem i wydeptywaniem. Przede wszystkim te pierwsze wyrządzają dziki, które wraz z nadejściem chłodów stają się coraz bardziej głodne, dlatego coraz agresywniej szukają codziennego pożywienia. Zdarza się, choć częściej wiosną, że nie powodują problemów tylko lokalnie, ale ryją całe rzędy. To jednak najmniejszy problem. Przyjrzyjmy się dwóm poważniejszym.
Szkody wyrządzane przez żerowanie dotyczą natomiast przede wszystkim mniejszych zwierząt, takich jak zające, sarny i jelenie. Roślina jest najbardziej wrażliwa w momencie kiełkowania, ponieważ wykorzystuje całą energię zgromadzoną w nasieniu do wzrostu. Dlatego całkowita lub częściowa utrata pierwszych, świeżych liści ma fatalne konsekwencje. Ale porozmawiajmy w liczbach. Według niektórych badań, jeśli na przykład pszenica ozima zostanie uszkodzona przez żerowanie tylko jesienią, to około 2% plonu przepada. Jeśli jednak problem powtórzyłby się wiosną, można już liczyć się ze znacznie większą, 14-procentową stratą. Zboża są jednak pod jednym względem bardzo wrażliwe. Jeśli bowiem uszkodzeniu przez żerowanie ulegnie liść flagowy, strata może wynieść nawet 35%! Przy przychodzie na poziomie 215 000 forintów z hektara (aktualna średnia) szkody od żerowania, przeliczone na pieniądze, mogą więc wynosić od 4 300 aż do 75 250 Ft/ha.
Szkody wyrządzane przez wydeptywanie nie zawsze da się w ogóle powiązać ze zwierzyną (maszyny robocze, pracownicy itp.), ale w większości przypadków to jednak one są za nie odpowiedzialne. Oczywiste jest, że większe szkody powoduje to zwierzę, które ma też odpowiednio większą masę. Dlatego za ten problem odpowiadają przede wszystkim dziki i jelenie. Ponownie, opierając się na pszenicy, przyjrzyjmy się statystykom. Już jednokrotne wydeptanie 10% powierzchni powoduje 5% straty, jednak wydeptanie większego obszaru nie prowadzi do dużo większych strat, niż moglibyśmy sądzić na pierwszy rzut oka. Nawet przy 70% stopniu wydeptywania badania wskazują „tylko” około 15% straty. Jeśli chcielibyśmy to również przeliczyć na pieniądze, strata na hektar wynosi od 10 750 aż do 32 250 forintów.
I oczywiście teraz pojawia się najważniejsze pytanie: jak można zapobiec tym problemom. Jeśli jednak chcemy zachować wiarygodność, musimy trochę rozczarować wszystkich, którzy myśleli, że wystarczy kupić Vadalarm i gotowe. Na podstawie doświadczeń z minionego sezonu oraz ponad 100 opinii możemy rzeczywiście stwierdzić, że ultradźwiękowe odstraszanie zwierzyny sprawdza się w ponad 90% przypadków. Zdarzają się jednak sytuacje, w których naprawdę pomaga już tylko odstrzał zwierząt. Swoją drogą uważamy to za dość barbarzyńską metodę, niepasującą do trzeciego tysiąclecia, ale jednocześnie uznajemy też jej konieczność. No i oczywiście nie można zapominać o innych możliwych metodach, takich jak rozwiązania chemiczne. Jednak w większości przypadków spotykamy klientów, dla których szkody wyrządzane przez zwierzynę były problemem powracającym od lat. Próbowali już wszystkiego — od środków chemicznych po kolorowe wstążki — ale nic się nie sprawdziło.
Podsumowując, widać, że jesień przyniosła kolejny szczyt sezonu szkód wyrządzanych przez zwierzynę, a my mamy na to rozwiązanie, ale niech nikt nie sądzi, że oferujemy cudowny środek. Aby osiągnąć idealny efekt, trzeba eksperymentować z rozmieszczeniem, lokalizacją i kierunkiem działania odstraszaczy, ponieważ każdy kawałek pola jest inny. Jedno jednak możemy obiecać: wykonana praca przyniesie efekty.
Jeśli uważasz, że artykuł był pomocny, podziel się nim także ze znajomymi. Jeśli z czymś się nie zgadzasz albo masz pytanie, zostaw komentarz!
